طریقه نگهداری، تکثیر، پرورش و

 

 تشخیص جنسیت  ماهیان آکواریمی

 

     ماهیان آکواریم آب شیرین بیش از بیست هزار گونه در دنیا شناسایی و یا با علم ژنتیکی بوجود آمده اند. تنها گونه های محدود و معینی از آنها به ایران وارد شده است که باتلاش و زحمات فراوان تکثیر  پرورش آنها میسر شده است. مطالب مفید بصورت کتاب یا جزوه که بتوان به آن دسترسی پیدا کرد و یا مسائلی چون نگهداری، تکثیر، پرورش و تشخیص جنسیت را تحقیق و مطالعه کرد کمتر یافت می شود. در اینجا در مورد شش خانواده از ماهیهایی که با موفقیت در ایران قابل تکثیر و پرورش بوده اند صحبت شده است که با ایجاد سالن و کارگاه پرورش ماهی، می توانید براحتی آنها را تکثیر و پرورش دهید که آنها عبارتند از :

 

1-      خانواده ماهیهای زنده زا

2-      خانواده ماهیهای طلایی

3-      خانواده ماهیهای بارب

4-      خانواده ماهیهای تترا

5-      خانواده ماهیهای سیچلاید

6-      خانواده ماهیهای گوارامی

 

جدول نمونه ماهیهای قابل پرورش در ایران

 

ردیف

نام خانواده

نام ماهی

دوره جنین تخمها

دوره تکثیر

سن بلوغ

اول

ماهیهای زنده زا

گوپی ، پلاتی ، سوارتیل، مولی

48 ساعت

هر ماه یک نوبت

5 ماهگی

دوم

ماهیهای طلایی

بلک مور، فلس مرواریدی، ردکپ،

کله شیری

48 ساعت

هر 15 روز یک نوبت

یک سالگی

 

سوم

ماهی های بارب

تایگر بارب ، گرین بارب، رزی بارب،

شوبرتی بارب

24 ساعت

هر 15 روز یک نوبت

6 ماهگی

چهارم

ماهی های تترا

تترا سیاه، تترا پنگوئن، تترا نئون، تترا جواهر

24 ساعت

هر 10 روز یک نوبت

6 ماهگی

پنجم

ماهی های سیچلاید

آنجل، اسکار،

سیچلاید گوره خری، جولی فیش

48 ساعت

هر 10 روز یک نوبت

6 ماهگی

ششم

ماهیهای گوارامی

پرل گوارامی، فایتر، گورامی آبی،

گورامی بوسنده

24 ساعت

هر 10 روز یک نوبت

6 ماهگی

 

در ادامه به مشخصات ماهی های این گروه ها و نحوه تکثیر آنها خواهیم پرداخت.

ماهی دیسکاس

 قشنگ ترین ماهی آب شیرین باعتقاد اکثر کارشناسان ماهیهای دیسکاس هستند. دیسکاسها دارای انواع رنگاهی گوناگونند. مانند دیسکاس آبی، قهوه ایی، سبز که معمولا در 15 ماهگی بالغ می شوند. تمام شرایط و نگهداری و تکثیر آنها مشابه آنجل بهتر صورت می گیرد معمولا داخل گله خودشان همدیگر را انتخاب کنند. یکجفت مولد دیسکاس  خوب از تخمها مراقبت می کنند. و معمولا هر 15 روز یکبار تخمریزی انجام می دهند. آب دیسکاسها باید دارای سختی 3 تا 5 درجه DH باشد و دمای آب آنها 27 درجه سلسیوس ثابت باشد. دیسکاسها تخمهایشان را روی اشیاء شیب دار می گذارند. معمولا 48 ساعت بعد از تخمگذاری تخمها باز خواهند شد.

لاروهای دیسکاس سه روز احتیاج به هیچ غذایی ندارند چون از کیسه زرده ایی مجهز که در زیر شکم دارند تغذیه می کنند.

از صبح روز چهارم بعد از تولد لاروها به بدن والدین خود می چسبند و از لعابی که از پوست آنها تراوش می شود تغذیه می شود تغذیه می کنند. بعضی معتقدند که تخمهای خراب و تجزیه شده که رشد باکتریها را همراه دارد می تواند غذای چند روز لاروهای دیسکاس باشد ولی چیزی که ثابت شده است حضور والدین در هر حالت برای غذا دادن و پرورش لاروهای دیسکاس کاملا واجب ضروری است. زمانیکه بچه ها بخوبی شنای آزاد پیدا کنند و بتوانند نوزادان میگو را بخورند می توان والدین را از آنها دور ساخت و مولدین را برای نوبت بعدی تخمریزی آماده ساخت. تعویض آب به رشد و شادابی بچه های دیسکاس کمک می کند. زیرا آب دیسکاسها بر اثر مدفوع و غذاهای اضافی و مانده در آکواریوم آلوده و کمی اسیدی می شود که در نتیجه آب باعث سوختن لبه های باله و دم آنها خواهد شد. از طرفی دیگر بر اثر تبخیر آب املاح موجود در آب مانند نمکهای کلسیم و منیزیم باقی می مانند و آب را سنگین می کنند که برای دیسکاسها قابل تحمل نیست. بنابراین بهتر است همواره باندازه ایی که آب تبخیر می شود. به همان اندازه هم شما آب از آکواریوم خارج کنید. سپس آب آماده و مناسب اضافه کنید تا همواره تعادل بین املاح موجود در آب و سختی آب برای دیسکاسها برقرار باشد. (تمام نکات و شرایط مربوط به قسمت ماهی آنجل در مورد دیسکاسها صدق می کند لطفا به قسمت ماهی آنجل مراجعه شود)