ماهی فلاورهورن:

 ازماهی های هیبرید هستند و از تلفیق چند نوع از سیکلید ها این ماهی تولید شده و اسم علمی ندارند در عوض اسم چینی دارند (Luohan). عده ای عقیده دارن که پیدایش این ماهی بر اثر جهش ژنتیکی سیکلید هاست ولی دلایل زیادی هست که این ماهی در اثر جفت گیری های انتخابی بشری بدست اومده.

در چین ماهی پر طرفداری هست و بدلیل رنگهای زیبای اون مثل دی و اروانا مشتاقان زیادی داره.

شرایط سخت اکواریوم رو از لحاظ دما، سختی اب و پ هاش و نیترات رو تحمل میکنه ولی بهترین پ هاش برای اون 7 تا 7.8 هست. ودمای 27 تا 32. مثل تمام سیکلید ها فضای بزرگ برای شنا و مخفیگاه رو در اکواریوم دوست داره ولی به گیاه طبیعی جور نیست. شن کف رو هم بهم میریزه. تا 30 سانت رشد میکنند.

در سطوح میانی و کف اکواریوم شنا میکنند

تقریبن انواع غذا هارو میخورن چه زنده و چه خشک ویا فریز شده.

ماهی بسیار مهاجمی هست و عموما با ماهی دیگری سازگاری نداره. حتا میگن بهتره با دست بهش غذا ندهید!
بعضی عقیده دارند که با سیکلید های بزرگ میشه نگهداری بشه.

 

 

 

بسته به رنگهاشون و بزرگی و رنگ قوز پیشانی اونها قیمت های متفاوتی دارند. چون رنگ حیوان در شرایط استرس بهتر میشه! بعضی اون ها رو تو تانک های کوچک ویا ائینه دار میگذارند.

مثل آروانا در چین به اون اعتقاداتی نظیر اوردن شانس یا خوشبختی هم وارد میشه.


ماهی فلاور یک آمیخته از سیکلیدهای مختلف آمریکای مرکزی یا جنوبی است.
ترکیبی از(Amphilophus Trimaculatum (Trimac و ( Amphilophus Citrinellus (Midas و (Amphilophus labiatum (red devil و (Vieja synspila (redheaded
cichlid یا سیکلیدهای دیگر است که توسط تولید کنندگانش کم کیف آمیخته گری مخفی نگهداشته میشود. خصوصیات وحشی این اعقاب بر روی طبیعت ماهی فلاور تاثیر کرده و شده فلاوری که میبینیم.
مساله مورد نظر در این پست این است که چرا خصوصیات بارز نژادی والدین به فرزندانشان منتقل نمیشود و انها زیبایی و خصوصیات ویژه والدینشان را نشان نمی دهند.
شاید دانه گلهای تزئینی خارجی را خریده و در باغچه کاشته باشید و از زیبائیشون لذت برده باشید ولی اگر از انها دانه گرفته باشید و دوباره بکارید دیگر ان گلهای زیبا را نخواهید داشت.برای اینکه ان صفات زیبایی ، دیگر در بچه هاشان جمع نشده و هر کدام ممکنه قسمتی از ان را داشته باشند.
فلاورهای وارداتی هم (بدون در نظر گرفتن کاربرد رنگدانه یا هورمون های تحریک کنده رنگ و شکل بدن) همین قضیه را دارند.آنها از آمیخته گری والدینی بوجود آمده اند که صفات خاصی را داشته و تجمیع این صفات در فرزندانشان سبب زیبایی و شکل خاصشون میشود .ولی این بچه ها با وجودیکه میتوانند بارور شده و بچه بیاورند ولی نمیتوانند همه ان صفاتی را که از والدین خودشان گرفته بودند را به بچه هایشان انتقال بدهند و به نظر میرسد این دلیلیه که چرا بچه های نسل دوم ضعیفتر از والدین آمیخته خارجیشان میشوند.


از آنجائیکه ماهی فلاور هورن یک آمیخته بین گونه ای در بین ماهیان خانواده سیکلیدهاست ، صفات ویژه رنگ و شکل بدن آن ناشی از فرمول خاص آمیخته گری بکار رفته در تولید آن است و طبعا نوزادانی که از والدین بسیار زیبا و خوش هیکل تولید میشوند به هیچ وجه این انتظار را بر آورده نمیکنند که صفات و خصوصیات ویژه والدین خود را به ارث ببرند. لذا نوزادان حاصل از والدین برجسته میتوانند صفاتی متغییر از دامنه بسیار ضعیف تا خیلی خوب را از خود نشان دهند ولی به طور کل باید در نظر داشت که میانگین کیفیت پایین تری از والدین خود خواهند داشت .

برای رشد بهتر و بیشتر بچه ماهیان علاوه بر وجود غذای زنده و نیز غذای آماده مرغوب به مقدار و دفعات مطلوب باید به فراهم آوردن فضای زیستی مناسبی برای بچه ماهبان توجه داشت و هر از چند گاهی با رقم بندی ماهیان امکان رشد برای ماهیان ضعیف تر را بهتر و بیشتر فراهم کرد .

 

این ماهی به فضای زیستی زیادی نیاز دارد. برای یک نر تانکی به حجم 300 لیتر گنجایش حداقل مطلوب است .

تکثیر فلاوهورن سخت نیست ، کافیست تا دما را با یکی دو درجه افزایش ، به آستانه بالای حد مطوب برای ماهی ( حدود 30 درجه سانتیگراد) رسانده و منتظر تخمگذاری آن شد .

حدود 1000 تخم برای هر تخمریزی پیش بینی میشود که توسط ماهی ماده محافظت میشوند و قلمرو نیز توسط ماهی نر محاظت میشود .

نوزادان پس از 3 روز از تخم خارج میشوند.

در ابتدا با مصرف کیسه زرده ، میتوانند از مو روی بدن والدین تغذیه کنند و پس از طی 5 روز و شروع شنای آزاد میتوانند از غذاهای زنده ریز تغذیه کنند.

پرت:

پرت(با کسره حرف "ر" به معنی طوطی) سیکلید یا (Blood Parrot) ماهی ها یی هستند که به انها Man-Made Hybrid میگویند و در طبیعت وجود نداشته، بلکه با دستکاری های ژنتیکی ایجاد شده اند. مبدا تولید انها را جفت کردن ماهی های سوروم و یکی از سیکلید های امریکای مرکزی ذکر میکنند. این ماهی ها دست ساز انسان هستند و چون تری پلویید هستند یهنی از اختلاط دو ماهی مختلف یهنی سوروم و فكر می كنم صورت میمونی یا پوزه خرگوشی حاصل میشوند دما خوبشون تا 27 یا 28 است ولی مال من تا 30 را هم خوب تحمل كرده این ماهی با خودش هم نمی سازه با همه دعوا داره ولی با سوروم و اسكار میشه نگه داشت به شرط یك اندازه بودن با كت فیش هم میشه من با اسكار انداختم كمی غصبی میشد با سوروم و كت فیش الان نگه میدارم بد نیست اما بد اخلاقه حتما یكی دوتا كوزه یا چیزی كه بتونه داخلش بره تو اكواریوم بگذاریدبرای رنگش از غذاهای تترا استفاده كنید من رد پرت تترا برای رنگش مصرف میكنم ولی دل و كبلكا هم می خوره و تنها ماهی من هست كه كرم سفید فشرده میخوره ممكن است جفت بخوره و ختی تخم هم بگزاره و حتی بسیار خوب از تخم ها نگهداری میكنه ولی تخم ها بارور نمیشن و بعد از این كه بوسیله قارچها فاسد شدند والدین انهارا ول میكنند تا 30 سانت یا بیشتر هم بزرگ میشن به همین دلیل این ماهی دارای اسمی علمی نیست. دارای ناهنجاری های اسکلتال اندامها و جنسی است. از ناهنجاری های اسکلتال، ستون مهره های خمیده وبدن گرد ان است که شنای حیوان را با مشکل مواجه میکند دهان همیشه باز این ماهی که توانایی بستن انرا ندارد از دیگر ناهنجاری های ان است.که توانایی خوردن غذا از سطح اب را از این حیوان میگیرد. وبالاخره ناراحت کننده ترین قسمت ناتوانی انها در بارور کردن تخمهایی است که با حداکثر تلاش سعی در بعمل اوری انها میکنند ولی در اکثریت قریب به اتفاق موارد ناموفق هستند (البته این مورد 100% نیست چون در طبیعت صد در صد وجود ندارد) تخمها علیرغم مواظبت شدید جفت، نرسیده و قارچ میگیرند و سرانجام توسط والدین خورده میشوند. (تاسف انگیز نیست؟) 15 و گاهی تا 20 سانتیمتر رشد میکند، بیشتر ماهی تهاجمی است ولی گاهی نه! اب مناسب 24 تا 28 درجه سانتیگراد همه چیز خوار رنگ ثابت ان بیشتر نارنجی است و رنگهای دیگر که با غوطه ور کردن حیوان در رنگهای تند است بین 4 تا 6 هفته محو میشوند. در پ هاش 7 همینطور دمای بالای اب رنگ نارنجی شان بیشتر ثابت میماندو محو نمیشود. طول عمر: تا ده سال جایی برای پنهان شدن، نور کم وشنهای نرم کف را دوست دارد با ماهی های تهاجمی سازگار نیست همنشینان مناسب در تانک: شارک، کوریدوراس، سیلور دالر، سورد تیل و سایر سیکلید هایی که تهاجمی نباشند. بسیاری از فروشندگان رده بالای ماهی های زینتی فروش انرا تحریم کرده اند و می گویند با داشتن 1500 تا 2000 گونه از ماهی های سیکلید بسیار بی انصافی است که برای رنگین کردن اکواریومتان بصورت مصنوعی بازاری برای اینگونه ماهی ها فراهم شود.

تگزاس:

تگزاس سیچلاید به نامهای تگزاس و سیچلاید مرواریدی در بین ماهیان زینتی معروف میباشد

دارای نام علمی Cichlasoma cyanoguttatum است.

بومی مکزیک و آمریکای مرکزی میباشد.

ماهی تگزاس تا اندازه 30 cm در آکواریوم میتواند برسد.

دارای رژیم غذایی گوشتخوار تا همه چیز خوار میباشد.

Ph آب را در محدوده 6.5 تا 7.5 حفظ کنید.
میتواند در آبی با درجه حرارت 23-30 درجه سانتیگراد زندگی کند.

طول عمر:10_15 سال

بسیار قوی و قلمروطلب میباشد بنابراین یکی از گزینه های خوب برای تانکهای با سیچلایدهای درشت و قوی هیکل میباش((این ماهی را نمیتوان با اسکار-فلاور هورن-زندانی و از این رده نگه داشت )).

ماده ها کوچکتر از نرها میباشند و دارای رنگی به مراتب روشنتر و در هنگام تخمریزی دارای آلت تناسلی U شکل و همچنین در هنگام تخمریزی لکه های مایل به صورتی در روی باله پشتی خود هستند نرها درشت جسه ترو زیباتر و دارای کله ای برامده به نام تاج و آلت تناسلی v شکل در فصل تخمریزی هستند.

شرایط تخمریزی مانند ماهی اسکار میباشد و در روی سنگ سطح صاف و یا گودالی تخمریزی که تعداد تخم ها به 250-1000 عدد میرسد و تخم ها بعد از 4-7 روز تبدیل به بچه ماهی که بعد از جذب زرده باید با آرتیمنیا یا مواد غذایی ریز تغذیه گردند.


به تگزاس میتوانید گوشت-و سبزیجات مختلف و ...بدهید.

ماهی تگزاس را میتوان با بعضی از گونه های دیگر ترکیب کرد و سیچلایدهای رده جدید را بدست آورد.

ماهی تگزاز به تانکی در حدوده 170 لیتر به با فضای آبی در تانک احتیاج دارد.

سیفون و تعویض مرتب آب برای تانک تگزاز فراموش نشود.

سیچیلاید تگزاسی یکی از گونه های جنگجوست که نیاز به مخزن بزرگ اختصاصی دارد و البته در صورت خالی بودن مخزن هیچ اعتراضی از خود نشان نمی دهد. کما اینکه این بهتر است،چرا که این ماهی تمام گیاهان موجود را از ریشه در خواهد آورد.
این ماهی بومی شمال مکزیک،تگزاس جنوبی است که می توان آن را شمالی ترین سیچیلاید در قاره آمریکا و حتی در تمام جهان دانست.این سیچیلاید آبهای تمیز را ترجیح داده و به طور ویژه ای نمی تواند آبهای کثیف را تحمل کند ، چرا که به زودی بر سلامتی اش تاثیر خواهد گذاشت.
اما باید توجه داشت که این ماهی مقدار قابل ملاحظه ای فضولات تولید می کند.بیشتر نگهدارندگان این ماهی به طور دوره ای یک سوم از آب را تعویض می کنند البته در عین حال که فضولات موجود در کف را سیفون می کنند.
این ماهی نسبت به بیشتر سیچیلایدها در برابر دمای پایین آب مقاوم بوده و با تغییرات دما نیز به خوبی هماهنگ می گردد.
طول نمونه آکواریومی به ندرت از 15 سانت تجاوز می کند اما قطعا در طبیعت تا حد بیشتر از این هم رشد می کند. برای این سیچیلاید دو شکل قابل ترسیم است :
یکی شکل جوان که رنگ آن از نارنجی تا سبز زیتونی با خطوط بسیار تیره است و دیگری شکل بالغ که خالهای زیادی به رنگ خاکستری مایل به آبی با نقاط سبز و آبی بر آن مشاهده می شود که گسترش این خالها تا باله پشتی هم می رسد.روی هم رفته سیچیلاید تگزاسی گونه ای زیبا با پشت نسبتا بلند و چشمانی بزرگ است.
پیشانی شیب تندی به عقب داشته و باله ها به علت هم رنگ بودن با بدن به طور مشخص قابل تشخیص نمی باشند.
آن گونه ای پر خور نیست اما این مطلب نباید مورد سو استفاده قرار گیرد. جهت حفظ و سلامتی ، غذاهای زنده و یا غذاهای خشک جایگزین مناسب ضروریست.
تشخیص جنسیت به آسانی در این ماهی امکان پذیر نیست. ولی به طور کلی جنس نر بزرگتر است.علاوه بر آن که انتهای شکم نر کمتر و معمولا باله مخرجی و پشتی بزرگتر می باشد.
به هنگام تولید مثل ، جنس نر رنگش را به طور دراماتیکی تغییر می دهد و قسمت بالایی بدنش کرم رنگ و دارای خالهای قهوه ای و طرحهایی می شود. شکم ماده نیز تیره تر و تقریبا با سایه تیرهای نمایان میگردد..
این نوع سیچیلاید هم به روش مرسوم سیچیلاید ها ( تخم ریزی بر روی یک سطح صاف) تولید مثل می کنند اما مجبور کردن آن به این کار چندان آسان نیست. البته به موازات افزایش دمای محیط پرورش ، عادت دادن و جدا کردن والدین از هم دیگر توسط یک شیشه که همدیگر را بدون دستیابی ببینند،ممکن است مفید واقع گردد.هر چند این ماهی گونه ای نیست که به طور منظم زادو ولد کند و در نتیجه پیشنهاد یک روش کنترلی تولید مثل مقدور نمی باشد.